Peribacaları ile şekillenmiş güzel atlar ülkesi Kapadokya ilk gördüğümüz anda bizi öyle etkiledi ki kendimizi yüzyıllardır değişik medeniyetlere ev sahipliği yapan bu topraklarda bir iz bırakmaya çalışırken bulduk.

Kapadokya'da hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Bunu ilk kazmayı vurduğumuz, küreğin her toprağa girdiği veya toprağın içinden çıkan her taşta hissettik. Bahçeden ve binanın üzerinden çıkan yüzlerce metreküp toprakla beraber yüzlerce yıllık bir geçmişin izleri bazen çürümüş bir silah bazen topraktan bir çocuk oyuncağı bazen lezzetli yemeklerin yapıldığı bir çanak parçası bazen de kimbilir kimlerin yaktığı, ne yemekler pişen tandırlar olarak önümüze çıkmaya başladı.

Hiç bilmediğimiz kayadamlar çok eski yıllardan kalma su kanalları yıkılmış duvar izleri bizi bazen yüzyıllar öncesine yada çıkan dut ağacı köklerinde olduğu gibi komşumuz Emine Teyze'nin gençlik yıllarında altında oynadıkları, çay içtikleri ağacın hikayesine götürdü.

Anlatılan her hikaye, bulunan her eski eşya parçası bize bir peri masalı gibi geldi. Gözlerimizi kapadığımızda bir meleğin kanat seslerini duyduk sanki…

Bize ‘MELEKLEREVİ’nin yeryüzündeki cennet’ olduğunu fısıldadılar…

Hayat, Hayal, Huzur, Umut, Keyif, Cennet, Sevgi ve Sonsuzluk odalardaydı…